Van Johan Cruijff tot Rafael van de Vaart en van Ruud Gullit tot Eljero Elia. Alle grote voetballers zijn ooit op straat begonnen. In ‘sterren starten op straat’ vertellen ze over hun straatvoetbalavonturen. Deze week Daley Blind, het jonge talent van Ajax en Jong Oranje.
 
,,Het belangrijkste om te slagen als profvoetballer is dat je helemaal gek moet zijn van het spelletje. Dat was ik, want ik wilde altijd voetballen. Vaak was dat op straat. Ik en mijn vrienden gingen als kleine jochies de hele middag door. Ook als het regende. Net zolang totdat partijtjes beslist waren of het donker werd.
 
Ja, soms ging een bal door de ruit van een huis. We renden dan keihard weg. Later moesten we toch van onze ouders aanbellen en uitleggen wat er was gebeurd. We hebben ook vaak kapotte ballen gehad omdat er rond het pleintje prikkelbosjes waren.
 
Heel toevallig heb ik onlangs op een vrije dag nog met Tom Overtoom, die nog in de Jong Ajax voetbalt, weer ouderwets op een pleintje gevoetbald. Het was weer leuk om te doen. Ik moet zeggen dat het er nu ook wel weer kriebelt, zo aan het begin van de lente.

Ik heb op de pleintjes vooral de techniek geleerd. De acties en vaardigheden in de kleine ruimtes. We speelden vaak tegen oudere jongens. Daardoor heb ik meer weerstand gekweekt en ben ik harder geworden. Zelf heb ik niet veel trucs in huis. Ik geniet ervan als anderen aka's en scharen doen. Maar ik ben verdediger en dan heb je dat niet nodig. Ik zorg er wel voor dat ze bij mij geen trucs uithalen.

Of de Playstation een bedreiging is voor straatvoetbal? Ik denk dat de echte liefhebbers nog steeds veel op pleintjes te vinden zijn. Toen ik een jaar of vijftien was, waren er wel meer jongens van achttien of negentien jaar oud. Die zie ik nu niet veel meer. Ze hebben schijnbaar andere interesses gekregen. Er is trouwens niets mis met een middagje op de Playstation. Dat doe ik zelf natuurlijk ook wel eens. Maar ik vind zelf voetballen nog altijd het leukste dat er is.”