Van Johan Cruijff tot Rafael van de Vaart en van Ruud Gullit tot Eljero Elia. Alle grote voetballers zijn ooit op straat begonnen. In ‘sterren starten op straat’ vertellen ze over hun straatvoetbalavonturen. Deze week de vrijetrappenspecialist van landskampioen FC Twente: Theo Janssen (28).

,,Ik ben opgegroeid in Het Broek in Arnhem. Daar heb ik een echte voetbaljeugd gehad. Ik was er vroeg bij, begon geloof ik al op mijn vijfde. Na school en in de pauzes was ik altijd met een bal te vinden. Grote voorbeelden had ik niet. Ik deed nooit alsof ik een bekende voetballer was. Op straat was ik mezelf.

We voetbalden altijd met een grote groep jongens op het schoolplein. Urenlang speelden we partijtjes. Doelen hadden we niet, daar gebruikten we onze jassen voor. Ook met een paar stenen konden we uitstekend een doel maken. Technische trucjes en hoogstandjes bestonden in die tijd nog niet. We speelden alleen maar om te winnen. Het kon er bloedfanatiek aan toegaan.”

Tot onze voetbalgroep behoorde ook Nicky Hofs (middenvelder van Vitesse, red). Wij zijn de enige twee van dat schoolplein die het tot profvoetballer hebben geschopt. Toch vond ik niet dat wij er met kop en schouders bovenuit staken. Er zaten meer goede voetballers tussen. Sommigen zelfs technischer dan wij. Van hen had ik echt verwacht dat ze heel ver zouden komen. Maar talent alleen is niet voldoende. Je moet ook een beetje geluk hebben om door te breken als profvoetballer.

Op mijn zestiende stopte ik met straatvoetbal. Ik zat bij het eerste van Vitesse en was dus al de hele dag aan het voetballen. Dan verandert je leven en ga je niet meer ’s avonds naar het schoolplein toe. Het was het einde van een heerlijke tijd. Een zorgeloze vooral. Ik heb er soms een beetje heimwee naar. Als ik nu voetbal, ben ik gebonden aan allerlei regels. Toen niet. Het ging maar om één ding en dat was plezier maken. Voetballen met je vrienden is sowieso het leukste dat er is.”